Partner of the
inter-uni.net for integrated health sciences

                   

AANKONDIGING PROMOTIE 
Nathalia Moonen

 

“Fear of Life and Fear of Death;

  •  General Considerations,
  •  Multiple Single Case Analyses,
  •  Prenatal Transfer and Transference.” 

 

Ir. Nathalia M. Supraningsih Moonen – Budhi Nugroho MBA MSc

 

Promotie:

 

Vrijdag 26 oktober 2018, 14.00 uur

 

Wilt u hierbij aanwezig zijn dan kunt u zich aanmelden via info@jungiaansinstituut.nl

 

Queridozaal

Lankforst 26-10, 6538 GX  Nijmegen

 

Jungiaans instituut

Rump Academie voor Dieptepsychologie
                                                                                         

Fear of Life and Fear of Death
Fear of Death and – albeit to a lesser degree – Fear of Life are generally accepted as ‘normal’ feelings, that exist everywhere. We can find references to these fears everywhere, in newspapers, magazines and novels but also in our day-to-day conversation and interactions with people around us. Even tough many people may accept their existence without much further thought, throughout the ages Fear of Death and Fear of Life have been recognized by scholars as important driving forces of human endeavour and behaviour. Classic Greek philosophers as well as medieval and renaissance theologians and philosophers were mainly concerned with the question why people should or should not fear death. These sources and other historic literature, including the Bible, shows that both Fear of Life and Fear of Death were recognised throughout the ages and also across cultures. The influence that they can exert over the way we live, and experience, our lives makes these fears important from a psychologist’s point of view. It is therefore surprising how little attention there is in modern psychological research and literature to gain a deeper understanding of either fear. Nathalia Moonen-Budhi Nugroho has taken up this challenge. In the three articles that are presented in this dissertation, she explores the origins Fear of Life and of Fear of Death and the dynamics from which they arise. Her client-based research involving subjects from diverse cultures, confirms the universal nature of these fears. This research also demonstrates that Fear of Life and Fear of Life are already developing at the prenatal stage. Furthermore, it was found that there exist similar patterns that link the feelings of Fear of Life or Fear of Death to specific unconsciously stored themes that were experienced by the subjects as foetuses in the womb.

 

 

 

Laudatio Nathalia Supraningsih Moonen-Budhi Nugroho, 26 oktober 2018

 

Zeergeleerde doctor Moonen-Budhi Nugroho, beste Nathalia,

 

Het is waarschijnlijk een opluchting en tegelijkertijd een fantastisch gevoel dat je nu op deze manier toegesproken wordt.

 

Er werd in november 2017 al op vooruitgelopen door Merlin Evancy van het  International Journal of Pregnancy & Child Birth die in een mail de doctorstitel al bij jouw naam plaatste, maar nú is het werkelijk zo ver.

Je hebt de lange en soms moeilijke tocht met allerlei obstakels met succes afgelegd.

Ik feliciteer je daar dan ook van harte mee. Je hebt een prachtige prestatie geleverd.

 

Nadat je hier in maart 2013 je master hebt gehaald, ben je in 2014 in het PhD programma gestapt.

 

Op 22 juli 2014 schreef je echter nog in een postscriptum onder een mail: “Ik ben nog hard aan het draaien voor een onderwerp voor de PhD. Maar eigenlijk ben ik niet zo ambitieus voor een PhD , wel voor een diepe analyse. Is het mogelijk om het PhD programma eerst te proberen voor een jaar, zoals toen afgesproken.

Warme groet vanuit warm KL, Nathalia

 

De bijeenkomst in Seggau in oktober 2014 met de andere kandidaten was voor jou geen succes en even dacht ik dat je er niet meer aan zou beginnen. Je  meldde vanuit KL dat je ziek uit Seggau was gekomen. 

We hadden later in Nederland een gesprek, waarna jij de ruimte hebt genomen om er goed over na te denken.

 

Je bent ervoor gegaan, maar het zat je niet mee i.v.m. ziekte en problemen met het vinden van een uitgever in maart 2017.

Toch ben je doorgegaan en dat is een enorme prestatie.

Het is niet makkelijk om dit traject hoofdzakelijk in je eentje te doorlopen. Bij promovendi met begeleiding binnen een universiteit haalt uiteindelijk 80% de eindstreep, maar bij sommige universiteiten slechts 50%, waarbij velen er jaren over doen.

 

Voor jou lag dit nog moeilijker want jouw weg was vergelijkbaar met een buitenpromovendus.

Als buitenpromovendus doe je een onderzoek in je eigen “vrije” tijd en heb je geen betaalde aanstelling aan een universiteit.

 

In een rapport dat het Rathenau Instituut heeft gedaan in samenwerking met het Promovendi Netwerk Nederland (PNN) staan de resultaten beschreven van een onderzoek onder promovendi. Ze vermelden dat een groot gedeelte van de buitenpromovendi de begeleider minder vaak ziet, en de promotor vaker ook de enige begeleider is.

Daarnaast ligt de nadruk op het proefschrift.

 

In het artikel: “Buitenpromovendus: gebrek aan aandacht en waardering”  in Science Guide van 29 september 2017 wordt vermeld:

 

 

“Buitenpromovendi vormen een belangrijke schakel tussen universiteit en de wereld daarbuiten. Zij zorgen er niet alleen voor dat wetenschappelijke kennis sneller met de beroepspraktijk gedeeld wordt, maar ook dat belangwekkende maatschappelijke vragen en problemen sneller binnen de wetenschap worden opgemerkt en aangepakt. Buitenpromovendi dragen daarmee op een onmisbare wijze bij aan valorisatie en circulatie van wetenschappelijke kennis in de maatschappij. Juist als het gaat om de verdere ontwikkeling van de Nederlandse kenniseconomie, kan deze bijdrage van de buitenpromovendus niet worden genegeerd.”

 

“De gemiddelde buitenpromovendus heeft veelal belangstelling voor onderwerpen die niet altijd direct aansluiten bij de bestaande wetenschapsdisciplines. Bovendien heeft een buitenpromovendus vaak geen of beperkt toegang tot het academisch netwerk.”

 

Ik maak deze vergelijking omdat jij soortgelijke problemen tegen bent gekomen. Daarnaast heb je veelal vanuit het buitenland contact gehouden, wat nog een extra moeilijkheidsgraad heeft opgeleverd. Maar ondanks alle tegenslagen die op je pad kwamen, ging jij door.

 

Zelfs bij de keuze van de derde publicatie tussen de makkelijke of de moeilijke weg koos jij de moeilijke. Het is een bewonderingswaardige gave en, zoals ik al gezegd heb een prachtige prestatie.

 

De anderen waarmee je in Seggau bij de start van het PhD programma aanwezig was, moesten allemaal om verschillende redenen afhaken. Dit maakt jouw prestatie nog meer tot een bijzondere verdienste.

 

Zoals ik in het begin heb aangegeven was jouw drijfveer dat je wilde gaan voor een diepe analyse. Je geeft in je dissertatie aan dat je het onderzoek ook hebt gedaan om bij therapeuten meer begrip te laten ontstaan met betrekking tot deze materie, zodat het ten goede komt aan de therapie. Dit heb je waargemaakt.

 

Het is na de documentaire “In Utero” die je vermeldt in de dissertatie, de volgende stap op de weg naar meer begrip voor de mens als onderdeel van de natuur met de bijbehorende krachtenvelden. 

De film “In Utero” gaat over alle invloeden van buitenaf op de foetus.

 

Met dit onderzoek heb je aangetoond hoe de overdracht tussen moeder en kind een significante impact heeft op het toekomstige mentale welzijn van de mens, speciaal ook met betrekking tot doosangst en levensangst. Daarnaast is duidelijk geworden hoe dit niet alleen zijn invloed heeft op de persoon zelf, maar ook op anderen.

 

Het begrip “dieptepsychologie” heeft met jouw promotie tot doctor in de dieptepsychologie potentieel een nieuwe betekenis gekregen.

Vandaag is een situatie ontstaan die ook in de wetenschap gelijkwaardigheid tussen de psychodynamische benadering als tegenhanger van het beklemmende keurslijf van de traditionele evidence-based practice gaat bewerkstelligen, zeker met het nieuwe academische kader dat je hebt geschapen.

 

Je hebt veel support gehad van je man Wijnand, die in dit moeilijke proces heel belangrijk is geweest en je noemt ook je kinderen Dewi en Leonard. Daarom nogmaals mijn felicitaties voor jou en de jouwen.

 

 

Laudatio ter gelegenheid van de promotie van Ir. Nathalia Supraningsih Moonen-Budhi Nugroho MBA MSc MEd

 

Fear of Life and Fear of Death

 

Uitgesproken door Dr. Harry A.J. Rump MEd

 

 

Meer informatie over het PhD program

Copyright © 2014, Jungiaans instituut, Lankforst 26-10, 6538 GX Nijmegen, The Netherlands